Entrada nº12 (semana do 25 de Novembro)

Nestes días, unha das clases tivo lugar no salón de actos da universidade onde visualizamos a obra “Animais de compañía” interpretada polos/as integrantes de Farándula Velutina onde participou unha compañeira nosa de aula. Nela podíase observar a relación do mal tratamento dos animais (sobre todo das femias, aínda que hai de todo) coa violencia de xénero. É unha historia bastante dura pero que mostra a sociedade tal e como é hoxe en día, porque aínda que pensemos que estando no siglo XX a xente cambiou é mentira, seguimos igual que estabamos moitos anos atrás ou incluso peor. Visto isto, está nas nosas máns como futuros/as docentes ofrecer unha boa educación e chea de calidade aos fututos/as cidadáns que están por vir, porque nos nenos e nenas é onde vamos atopar esa esperanza e esa ilusión por un mundo mellor, só eles e elas nos poden cambiar a visión que temos do mundo e convertelo nun lugar feliz.

Na seguinte clase centrámonos na literatura xuvenil comezou entre o século XVIII e XIX ao se considerar a infancia e a adolescencia etapas de lecturas específicas. Entre estes dous cambian os temas e a forma do formato. Normalmente existe un mediador/a entre o libro e os receptores, o cal é o encargado de presentar, ler, escoller o libro… A desaparición deste mediador pon en crisis a lectura, polo tanto o/a docente sempre debe estar pendente para proporcionar un certo equilibrio, ao mesmo debe estar á moda e coñecer varios formatos que lles poidan interesar como música, poesía, cómic, novelas,... xa que é un erro considerar que a literatura só son os libros.

Existen dúas formas de levar a cabo a literatura, unha é a “vertical” = libro > mediador/a > lector/a, que se fai mediante recomendacións feitas polo mediador/a. Sen embargo a partir dos trece anos máis ou menos pasaríamos dunha forma vertical á unha “horizontal” que quere dicir que recomendacións de libros fanse entre os iguais, dependendo dos gustos de cada un/unha. Despois tamén temos o modo de lectura “fracial”, é dicir, a través de internet, das reses sociais, dos textos dixitais,... é un modo de lectura multumedia mediante diversos formatos electrónicos. Deberíamos levar unha orde á hora de tratar a literatura cos nenos/as, por exemplo comezar con lírica, seguir coa narrativa e chegar ao teatro. 

Podémola clasificar en dous grupos: alta cultura (onde incluímos literaturas nacionais, universais, xuvenís, álbums, cómics, cine, de xénero como series ou sagas) e baixa cultura (como terror, erótica, outras de xénero, tribus urbanas,...). Hai quen explica que a segunda non se pode considerar literatura debido a que trata uns temas moi diferentes á primera e que non consideran apropiados. Sen embargo necesitamos coñecer as dúas porque a maioría das persoas lectoras conseguiron chegar á alta cultura a partir de ler á baixa cultura. Non podemos prohibir se non que debemos dar optativas sen estereotipos e que ademais fagan pensar ao lector/a, e así crear ou fortalecer o pensamento crítico.