Entrada nº14 (semana do 9 de Decembro)

Esta semana encargámonos de colgar na parede da planta 0 e -2 da universidade as simulacións de libros de artista que elaboraramos o outro día na clase por grupos e que tamén fixeran os compañeiros/as de Educación Infantil. Decidimos crear unha especie de receta informativa cun pergamino nunha planta e cun libro na outra para que a xente se fixase en que podían tocalos e interactuar con eles pero deixándoos no mesmo estado nos que os encontraran.

Tamén lemos “Cigarra” e se nos propuxo elaborar unhas versións en forma de resposta a este libro a e “Maus” mediante o empleo de fotografías. O primeiro trátase dunha historia aparentemente sencilla pero con moitos detalles e varias interpretacións. A metamorfosis que leva a cabo a cigarra deixa aberta a imaxinación cara metáforas e moralexas que poderíamos sacar de ahí, pero non nos deixa algo definido. Neste libro o ser humano queda calcado como egoísta e un sen piedade. Mentre que a pobre cigarra, por ser diferente é tratada dunha maneira insignificante e aínda que os axudase non iba ter nada a cambio. Pódese comparar ao sucedido co bullying e para que os nenos e nenas non consintan este tipo de trato nunca. É un conto, unha historia, pero na realidade trátase dunha vida.

Ao final da clase comentamos un pouco sobre o libro “Maus” de Art Spiegelman, o cal non todos puideron ler debido ao escaso tempo concedido debido ás entregas de traballos e exames doutras asignaturas. Sen embargo, intenteino ler nos ratos libres e conseguín chegar ata a metade pero como quero saber como segue esta triste aínda que interesante historia de supervivencia dun xudeo e seguireino lendo en canto poda. Para conectar co que aprendimos nas outras clases podemos relacionalo coa narración oral xa que a historia é contaba desde un pai ao seu fillo para que este poida escribir sobre el. Por outra parte, resulta entretido debido ao seu formato en cómic. Esta historia representa o sufrimento e o medo pasado polos xudeos e deixa claro que non se pode confiar en ninguén, ata a persoas máis amigable é capaz de venderche para saír ileso. O que podemos comparar coa amistade, que son os que están nas boas e sobre todo nas malas. O egoísmo pode con nós e aínda que sexamos todos persoas, a relixión, a cor, a fala ou a nacionalidade entre outras “diferencias” pode arrebatarnos a bondade. Paréceme pésimo que haxa persoas que se crean máis que outras só por ter mellor sostén económico social ou familiar. Deberíamos eliminar as posibles diferencias entre nós e axudarnos mutuamente, aínda que para que suceda isto moitas cousas deben cambiar.